آماده سازی لبه های فولادی برش لیزری برای پوشش پودری: اکسید، ریزش و چک های پایانی

خرابی های پوشش پودری روی قطعات فولادی ساخته شده به ندرت در کوره پخت ایجاد می شود. آنها معمولاً در مرحله برش شروع می شوند. لبه های برش لیزری آماده نشده دلیل اصلی لایه برداری پوشش، خزش خوردگی و دسته های رد شده باقی می مانند. قطعات برش استاندارد دستگاه برش لیزری فولاد CNC تغییرات متالورژیکی موضعی را ایجاد می کند. به طور خاص، مقیاس اکسید، انباشته شدن زباله و شعاع های لبه خارجی تیز را خواهید دید. این شرایط به طور فعال چسبندگی پوشش پودر را دفع یا بی ثبات می کند.

کاهش این خطرات مستلزم یک رویکرد سیستماتیک برای آماده سازی لبه است. شما باید پارامترهای برش بالادست را با عملیات مکانیکی یا شیمیایی پایین دست متعادل کنید. این راهنما نحوه ارزیابی کیفیت لبه و انتخاب روش های آماده سازی مناسب بر اساس هندسه قطعه را شرح می دهد. استراتژی های عملی برای از بین بردن گلوگاه های تکمیلی و اطمینان از چسبندگی طولانی مدت پوشش پودری را خواهید آموخت.

خوراکی های کلیدی

• مقیاس اکسید یک بستر کاذب است: برش فولاد با گاز کمکی اکسیژن یک لایه اکسید آهن شکننده ایجاد می‌کند که پوشش‌های پودری به آن می‌چسبند، اما خود لایه در نهایت از فلز پایه جدا می‌شود و باعث شکست فاجعه‌بار پایان می‌شود.

• شعاع لبه غیرقابل مذاکره است: لبه های برش لیزری تیز و 90 درجه باعث می شود که پودر در حین پخت از بین برود (اثر قفس فارادی و کشش سطحی)، که منجر به ساخت فیلم کم و زنگ زدگی زودرس می شود.

• انتخاب گاز بالادست آماده سازی پایین دست را دیکته می کند: تعویض گازهای کمکی برش لیزری از اکسیژن به نیتروژن، لایه اکسید را حذف می کند و هزینه ها را از آسیاب دستی پایین دست به مصرف گاز بالادست تغییر می دهد.

• هندسه روش آماده سازی را دیکته می کند: انتخاب بین سنباده زدن دستی، غلت زدن خودکار، انفجار ساینده یا ترشی شیمیایی به شدت به حجم قطعه، صاف یا شکل بودن قطعات و قابلیت های سازگاری با محیط بستگی دارد.

• Edge Prep جایگزین پیش درمان نمی شود: حتی لبه های کاملاً رسوب زدایی شده و شعاعی نیاز به شستشوی شیمیایی و چربی زدایی کامل دارند تا از اتصال نهایی نهایی به درستی اطمینان حاصل شود.

چگونه دستگاه برش لیزری فولاد CNC شما بر زنده ماندن پوشش پودری تأثیر می گذارد

لبه آماده برای پوشش معیارهای خاصی را برای اطمینان از عملکرد طولانی مدت می طلبد. برای گرفتن پلیمر به یک پروفیل سطح مشخص یا الگوی لنگر نیاز دارد. به مقیاس شکننده صفر و حداقل شعاع لبه نیاز دارد. سطح نیز باید کاملاً عاری از سیالات برش و بقایای حرارتی باقی بماند. دستیابی به این معیارها مستقیماً به نحوه پردازش مواد خام توسط تجهیزات بستگی دارد. اپراتورها اغلب ارتباط بین پارامترهای لیزر و بازده خط نهایی رنگ را نادیده می گیرند.

آناتومی لبه فولادی برش لیزری

دینامیک حرارتی یک منطقه متاثر از حرارت متمایز (HAZ) را در طول مسیر برش ایجاد می کند. گرمایش سریع و سرمایش متعاقب آن ریزساختار موضعی فولاد را تغییر می دهد. این شوک حرارتی سختی و تخلخل لبه مستقیم را تغییر می دهد. هنگام پردازش فولاد ملایم با اکسیژن، دمای بالا باعث واکنش شدید گرمازا می شود. این فعل و انفعال یک مقیاس اکسید مایل به آبی مایل به سیاه را مستقیماً روی صورت بریده شده ایجاد می کند.

این مقیاس یک ترکیب اکسید آهن است. از نظر شیمیایی و فیزیکی با بستر فولادی پایه متفاوت است. لایه اکسید شکننده، صاف و در برابر شستشوهای شیمیایی استاندارد بسیار مقاوم است. این یک مانع متمایز بین هسته فولاد خام و محیط بیرون را تشکیل می دهد. درک این آناتومی به تشخیص خرابی های تکمیلی پایین دست کمک می کند. به عنوان مثال، یک صفحه فولادی ملایم 0.25 اینچی برش خورده با اکسیژن، یک لایه رسوب به اندازه کافی ضخیم ایجاد می کند که مانع از حک شدن فولاد واقعی توسط پیش تیمارهای استاندارد فسفات آهن شود.

مکانیک شکست پوشش پودری روی لبه های آماده نشده

لبه های تیز باعث ایجاد یک پدیده شدید ساخت فیلم کم در هنگام استفاده و پخت می شود. در طول فرآیند پخت، کشش سطحی پودر ذوب را از شعاع لبه خارجی نزدیک به صفر دور می کند. علاوه بر این، اثر قفس فارادی ذرات پودر باردار الکترواستاتیکی را از گوشه های تیز دفع می کند. این باعث می شود آسیب پذیرترین قسمت فولاد با نازک ترین لایه محافظتی ایجاد شود که باعث خوردگی سریع می شود.

لایه اکسیدی یک ضعف ساختاری عظیم را نشان می دهد. پوشش های پودری در واقع کاملاً محکم به مقیاس اکسید می چسبند. با این حال، خود ترازو ضعیف به فولاد زیربنایی پیوند می خورد. فشار مکانیکی، ضربه یا چرخه حرارتی به راحتی این پیوند ضعیف را می شکند. هنگامی که لایه اکسید پوسته می شود، پوشش پودری را با خود در ورقه های بزرگ می برد.

تفاله یا سرباره به عنوان یک مانع فیزیکی عمل می کند که این مسائل را تشدید می کند. آلاینده های موجود در هوا و گرد و غبار مغازه را به دام می اندازد. Dross از جذب یکنواخت پودر الکترواستاتیک در لبه پایینی قطعه جلوگیری می کند. همچنین چرخه شستشوی قبل از تصفیه را با نگهداری روغن ها و برش مایعات در شکاف های میکروسکوپی مختل می کند که منجر به خروج گاز از سوراخ های سوزنی در طول پخت می شود.

ارزیابی کیفیت برش لیزری: شناسایی عیوب لبه قبل از اتمام کار

یک چارچوب تضمین کیفیت استاندارد برای تشخیص زودهنگام عیوب ایجاد کنید. قطعات را بلافاصله پس از خروج از بستر برش بررسی کنید. مناسب ارزیابی کیفیت برش لیزری، شناسایی دقیق ناهنجاری‌های سطحی را قبل از رسیدن قطعات به بخش تکمیل تضمین می‌کند. تشخیص این مسائل در بالادست باعث صرفه جویی در کار مجدد می شود.

ارزیابی ضخامت و چسبندگی مقیاس اکسید

تست یکپارچگی مقیاس با استفاده از تست های چسبندگی متقاطع در لبه های خام. همچنین می‌توانید آزمایش‌های کشش نوار تهاجمی را مستقیماً بر روی صورت بریده مطابق با استانداردهای ASTM D3359 انجام دهید. اگر نوار تکه های سیاه را از بین ببرد، لبه در میدان شکست خواهد خورد. در طول بازرسی معمولی به دنبال نشانگرهای بصری و لمسی باشید.

یک لایه ضخیم، پوسته پوسته یا بیش از حد تیره مایل به آبی مایل به سیاه، نشان دهنده اکسید مشکل است. این نیاز به حذف تهاجمی مکانیکی یا شیمیایی دارد. برعکس، یک لبه سفت و نی رنگ ممکن است نشان دهنده برش تمیزتر باشد، اما همچنان نیاز به تأیید دارد. هرگز فرض نکنید که یک لبه صرفاً بر اساس ظاهر بصری صاف آماده پوشش است. اپراتورها باید لبه را با خراش فولادی سخت شده بتراشند. اگر کاتب در آن فرو رفته و سطح را تراشه کند، ترازو خیلی ضخیم است.

بازرسی برای Dross و Micro-Burrs

برای تعیین مداخله مورد نیاز در پایین دست، شدت زباله را طبقه بندی کنید. پسماندهای پودری که به راحتی جدا می شوند اغلب با دستکش یا سوهان سبک پاک می شوند. سرباره سخت و جوش داده شده نیاز به خرد کردن، سنگ زنی یا غلتش مکانیکی سنگین دارد. شناسایی نوع تفاله، تخصیص نیروی کار برای شیفت را دیکته می کند.

علل اصلی این تشکیلات را درک کنید. نرخ تغذیه نادرست، مسائل مربوط به نقطه کانونی و فشار نامناسب گاز مستقیماً به ایجاد سوراخ و سرباره کمک می کند. اگر اپراتورها متوجه افزایش تفاله روی یک لانه خاص شوند، به جای اینکه بار را به بخش سنگ زنی منتقل کنند، باید بلافاصله پارامترهای برش را تنظیم کنند. فاصله ایست نازل که خیلی زیاد است اغلب باعث ایجاد تلاطم می شود که منجر به ریزش سنگین لبه پایین می شود.

اندازه گیری وضوح لبه و شعاع مورد نیاز

استانداردهای صنعت شعاع لبه خاصی را قبل از کاربردهای پوشش پودری دیکته می کنند. بیشتر مشخصات معماری و خودرو به شعاع حداقل 0.5 تا 1.0 میلی متر نیاز دارند. این پروفیل گرد تضمین می کند که پودر به طور مداوم در اطراف لبه پیچیده می شود، ضخامت یکنواخت را حفظ می کند و از زنگ زدگی زودرس جلوگیری می کند.

با استفاده از ابزارهای اندازه گیری دقیق، پروفایل های لبه را در کف مغازه بررسی کنید. شعاع سنج ها بررسی های سریع و عینی رفتن/بدون رفتن را برای اپراتورها فراهم می کنند. برای قطعات با دقت بالا، مقایسه کننده های نوری تأیید دقیق مشخصات را ارائه می دهند. شعاع ثابت به اندازه حذف اکسید برای دوام طولانی مدت پوشش حیاتی است.

نقش گازهای کمکی برش لیزری در به حداقل رساندن آماده سازی لبه

تغییر پارامترهای ماشین می تواند آماده سازی پایین دست را به طور کامل دور بزند. انتخاب سمت راست گازهای کمکی برش لیزری مؤثرترین رویکرد بالادستی برای مدیریت سطح است. انتخاب گاز واکنش شیمیایی را در ناحیه برش دیکته می کند و اساساً شرایط لبه حاصل را تغییر می دهد.

گاز کمکی اکسیژن: سرعت بالا، آمادگی بالا

اکسیژن هنگامی که با فولاد مذاب تماس می گیرد، یک واکنش گرمازا شدید ایجاد می کند. این واکنش سرعت برش را به طور قابل توجهی افزایش می دهد، به خصوص در صفحات فولادی ملایم ضخیم. گرمای اضافه شده از آهن سوزان به دستگاه اجازه می دهد تا به سرعت از گیج های سنگین عبور کند. این امر باعث می شود که اکسیژن گزینه پیش فرض برای برش خالص باشد.

اشکال اولیه تشکیل اجتناب ناپذیر مقیاس اکسید سنگین است. این مقیاس نیاز به حذف مکانیکی یا شیمیایی تهاجمی قبل از پوشش را تضمین می کند. شما سرعت کاهش را با نیروی کار پایین دستی مبادله می کنید. اگر تاسیسات شما فاقد تجهیزات اتوماسیون برش است، ساعات سنگ زنی دستی به سرعت زمان ذخیره شده در طول فرآیند برش را پاک می کند.

گاز کمکی نیتروژن: برش تمیز، هزینه اولیه بالاتر

نیتروژن یک محیط برش بی اثر را فراهم می کند. به طور فیزیکی فلز مذاب را با استفاده از فشار بالا، اغلب بیش از 15 بار، بدون ایجاد اکسیداسیون، از بین می برد. این منجر به یک صورت برش روشن و تمیز بدون پوسته سیاه شکننده می شود. لبه خواص متالورژیکی دقیق فولاد مادر را حفظ می کند.

مزیت آن آمادگی فوری برای اتمام است. قطعات اغلب بلافاصله پس از برش برای پیش تصفیه استاندارد و پوشش دهی آماده می شوند، با این فرض که پارامترها بدون ریزش باقی می مانند. با این حال، برش نیتروژن به فشار و حجم گاز به میزان قابل توجهی نیاز دارد. همچنین برای حفظ سرعت قابل قبول در مواد ضخیم تر، وات بالاتری را از منبع لیزر می طلبد، مانند ارتقاء از یک لیزر فیبر 4 کیلو وات به 10 کیلووات.

تجزیه و تحلیل هزینه-فایده: مصرف گاز در مقابل هزینه های نیروی کار

هزینه واقعی یک قطعه برش اکسیژن را برای تصمیم گیری عملیاتی آگاهانه محاسبه کنید. زمان برش دستگاه، نرخ کار آسیاب دستی و هزینه مواد مصرفی ساینده را با هم ترکیب کنید. عاملی در نرخ ضایعات ناشی از سنگ زنی بیش از حد یا شکست تاخیری پوشش.

این را مستقیماً با یک قطعه برش نیتروژن مقایسه کنید. هزینه های گاز فله بالاتر و سرعت برش بالقوه کندتر در ماشین های قدیمی را در نظر بگیرید. این هزینه‌ها را در مقابل مزیت صفر نیروی کار آماده‌سازی پایین‌دستی بسنجید. در اکثر سناریوهای با حجم بالا، حذف آسیاب دستی باعث می شود که برش نیتروژن با وجود افزایش مصرف گاز بسیار سودآور باشد.

روش های آماده سازی لبه پایین دست برای چسبندگی پوشش پودری

زمانی که بهینه سازی بالادستی امکان پذیر نیست، باید به رویکردهای پایین دستی تکیه کنید. روش های دقیقی برای حذف موثر اکسید و تفاله وجود دارد. انتخاب روش مناسب به ردپای تأسیسات، مجوزهای محیطی و حجم قطعه بستگی دارد.

حذف مکانیکی: خرد کردن، سنگ زنی و غلت زدن

براده برداری و از بین بردن سرنگ شامل ابزارهای دستی یا پنوماتیکی است. از این ها برای حذف تفاله های سنگین و جوش داده شده قبل از اتمام کار استفاده کنید. این یک فرآیند خشن است که به منظور پاک کردن مسیر برای مواد ساینده است. پرش از این مرحله باعث از بین رفتن تسمه سنباده و چرخ های سنگ زنی زودرس می شود.

سنگ زنی و سنباده زنی دستی هزینه های کار و خطرات ارگونومیک بالایی دارد. آنها بسته به خستگی اپراتور، شعاع لبه ناسازگاری تولید می کنند. آنها همچنین خطر ماشینکاری بیش از حد ابعاد بحرانی در قطعات دقیق را معرفی می کنند. دستگاه‌های ارتعاشی غلتشی و سوراخ‌زدایی جایگزینی برتر برای قطعات کوچک تا متوسط ​​هستند.

• غلتش شعاع لبه عالی را در هندسه های پیچیده فراهم می کند.

• بدون مداخله دستی، تفاله های سبک را به طور موثر از بین می برد.

• رسانه های سرامیکی لبه های تیز را به طور یکنواخت می شکنند.

• با این حال، غلت زدن در مقیاس اکسیدهای سنگین و سرسخت کمتر مؤثر است.

انفجار ساینده: انواع رسانه و پروفایل سطح

محیط های مختلف را برای حذف اکسید بر اساس پرداخت مورد نیاز ارزیابی کنید. شن و ماسه، سنگ ریزه فولادی G40 و انفجار دانه های شیشه ای هر کدام سطوح تهاجمی متفاوتی را ارائه می دهند. انفجار به طور تهاجمی لایه اکسید را از بین می برد در حالی که به طور همزمان فولاد پایه را بافت می دهد. این یک پروفیل لنگر ایده آل برای چسبندگی پلیمر ایجاد می کند.

دستیابی به یک فلز سفید یا روکش فلزی تقریباً سفید به طور قابل توجهی چسبندگی پودر را افزایش می دهد. انفجار به راحتی به بریدگی های داخلی و هندسه های پیچیده ای می رسد که آسیاب ها نمی توانند آنها را لمس کنند. با این حال، کابینت های انفجار به منابع هوای فشرده قابل توجهی و نگهداری منظم رسانه ها نیاز دارند تا موثر باقی بمانند.

ترشی شیمیایی و پوشش های تبدیلی

حمام های اسیدی، مانند اسید کلریدریک یا سولفوریک، رسوب اکسید را به طور یکنواخت حل می کنند. این رویکرد شیمیایی در هندسه های پیچیده و سه بعدی بسیار موثر است. ترشی کردن ترازو را بدون تغییر در تلورانس های ابعادی بخش فولاد خام جدا می کند.

پیاده سازی خطرات عملیاتی قابل توجهی دارد. شما باید انطباق دقیق زیست محیطی و پروتکل های دفع زباله های خطرناک را مدیریت کنید. همچنین خطر جدی زنگ زدگی فلاش وجود دارد. قطعات باید بلافاصله پس از ترشی خنثی، شسته و خشک شوند، در غیر این صورت زنگ سطح در عرض چند دقیقه ایجاد می شود.

تمیز کردن لیزر: استاندارد نوظهور برای حذف اکسید

لیزرهای فیبر دستی یا خودکار مقیاس اکسید را فوراً از بین می برند. آنها از پالس های نور با شدت بالا برای تبخیر آلاینده بدون تغییر هندسه فلز پایه استفاده می کنند. این فرآیند هیچ زباله ثانویه ای تولید نمی کند، به مواد مصرفی نیاز ندارد و سطح فولادی کاملاً تمیزی به جا می گذارد.

این فناوری مقیاس پذیری عالی را برای سازندگان مدرن ارائه می دهد. شما می توانید سلول های پاک کننده لیزر رباتیک را مستقیماً در خطوط ساخت موجود ادغام کنید. در حالی که هزینه سرمایه اولیه زیاد است، هزینه های عملیاتی در مقایسه با انفجار ساینده یا ترشی شیمیایی بسیار کم است.

The Crucial Bridge: قبل از درمان شستشو و چربی زدایی

آماده سازی لبه مکانیکی هرگز آخرین مرحله قبل از غرفه اسپری نیست. شما باید حتما گرد و غبار ساینده، روغن های برش باقیمانده و کربن مغازه را حذف کنید. استفاده از پودر روی گرد و غبار آسیاب، چسبندگی ضعیف و بافت نهایی شنی را تضمین می کند.

شستشوی فسفات آهن یا زیرکونیوم را بلافاصله پس از آماده سازی لبه با هم ترکیب کنید. این پوشش های تبدیل شیمیایی، اتصال نهایی نهایی را به درستی به فولاد لخت تضمین می کند. آنها یک لایه کریستالی میکروسکوپی ایجاد می کنند که پودر را گرفته و در صورت خراشیدگی پوشش، خوردگی زیر لایه را مهار می کند.

مقایسه روشهای آماده سازی لبه پایین دست

ارزیابی گردش کار آماده سازی لبه: مقیاس پذیری و ROI

انتخاب ترکیب مناسب از فناوری ها به مقیاس عملیاتی و هندسه قطعه بستگی دارد. برای به حداکثر رساندن بازگشت سرمایه، باید بین مبادلات مفهومی تعادل برقرار کنید. یک گلوگاه موضعی در تکمیل به راحتی می تواند مزایای سرعت تجهیزات مدرن برش لیزر را خنثی کند.

بهینه سازی بالادست در مقابل کاهش پایین دست

از ماتریس تصمیم گیری برای ارزیابی مخارج سرمایه ای استفاده کنید. تعیین کنید که چه زمانی باید به یک لیزر فیبر پرقدرت با قابلیت برش فولاد ضخیم نیتروژن ارتقا دهید. این را با سرمایه گذاری در تجهیزات تخلیه خودکار یا انفجار برای قطعات برش اکسیژن موجود خود مقایسه کنید.

اگر ترکیب محصول شما عمدتاً از فولاد ملایم گیج نازک تشکیل شده باشد، تغییر به نیتروژن اغلب مقرون به صرفه ترین راه است. اگر به طور معمول صفحات ضخیم را پردازش می کنید که در آن برش نیتروژن بسیار کند است، سرمایه گذاری در یک دستگاه تخلیه خودکار خودکار بهترین بازگشت سرمایه طولانی مدت را به همراه دارد.

تطبیق اتوماسیون با هندسه قطعه (مسطح در مقابل شکل‌گرفته)

قطعات مسطح برای دستگاه‌های برس خودکار و تسمه‌زدایی مناسب هستند. این ماشین ها در یک گذر، اکسید را جدا می کنند و لبه ها را شعاع می دهند. آنها مزایای توان عملیاتی عظیمی را برای پروفیل های دو بعدی ارائه می دهند.

قطعات شکل گرفته یا پیچیده نیاز به راه حل های سه بعدی کاملا متفاوت دارند. کابینت های انفجار ساینده، مخازن غوطه وری شیمیایی، یا سلول های پاک کننده لیزر روباتیک در اینجا بهترین کار را دارند. توان عملیاتی را با دقت بر حسب قطعات در ساعت محاسبه کنید. گلوگاه های فیزیکی را شناسایی کنید که در آن جابجایی دستی یا بارگذاری وسایل، پردازش خودکار را کند می کند.

خطرات پیاده سازی و کاهش کنترل کیفیت

حذف ناقص اکسید ریسک مالی زیادی را به همراه دارد. این به طور مستقیم منجر به شکست تاخیری پوشش در این زمینه می شود، ادعاهای گارانتی را ایجاد می کند و به اعتبار برند آسیب می رساند. اپراتورها معمولاً تکه های مقیاس موضعی را روی بریدگی های داخلی یا گوشه های محکم از دست می دهند.

با اجرای پروتکل های ارزیابی دقیق و مستند، این موضوع را کاهش دهید. آزمایش چسبندگی متقاطع به طور منظم بر روی کوپن های نمونه تمام شده برای تأیید پایداری فرآیند انجام دهید. آموزش پرسنل کنترل کیفیت برای شناسایی تفاوت بصری بین فولاد لخت و مقیاس اکسید صیقلی.

نتیجه گیری

1. نرخ رد پوشش فعلی خود را بررسی کنید تا الگوهای خرابی را که مستقیماً با کیفیت لبه و پوسته پوسته شدن اکسید مرتبط هستند شناسایی کنید.

2. برای ایجاد یک خط مبنا برای بازگشت سرمایه (ROI) تجهیزات، هزینه های کار محلی را برای سنگ زنی لبه دستی در هر شیفت محاسبه کنید.

3. یک آزمایش مقایسه مستقیم هزینه بین برش اکسیژن و نیتروژن بر روی ماشین آلات خاص خود با استفاده از متداول ترین لانه های قطعه خود انجام دهید.

4. برای اطمینان از گرد شدن مناسب لبه، یک بررسی استاندارد شعاع سنج برای تمام قطعاتی که وارد بخش تکمیل می شوند، اجرا کنید.

5. بررسی کنید که مرحله شستشوی شیمیایی شما به اندازه کافی گرد و غبار ساینده ایجاد شده توسط آماده سازی لبه مکانیکی را از بین می برد.

سوالات متداول

س: چرا پوشش پودری لبه های برش لیزری را جدا می کند؟

پاسخ: پوشش پودری پوست می کند زیرا به جای فولاد پایه به لایه اکسید آهن شکننده ایجاد شده در حین برش لیزری اکسیژن می چسبد. تحت فشار مکانیکی یا چرخه حرارتی، این لایه اکسیدی شکننده جدا می شود و پوشش را با خود می برد. علاوه بر این، گوشه های تیز 90 درجه به دلیل اثر قفس فارادی و کشش سطحی در طول پخت، از ساخت فیلم کافی جلوگیری می کند.

س: آیا می توانید کت پودر را مستقیماً روی فولاد برش لیزری بپوشانید؟

پاسخ: اغلب می توانید پس از یک شستشوی شیمیایی استاندارد، مستقیماً روی فولاد برش خورده با نیتروژن پودر کنید، زیرا فاقد لایه اکسید است. با این حال، فولاد برش اکسیژن ابتدا به حذف مکانیکی یا شیمیایی اکسید نیاز دارد. پوشش مستقیم روی لبه های بریده شده با اکسیژن شکست چسبندگی طولانی مدت را تضمین می کند.

س: بهترین راه برای حذف مقیاس اکسید لیزر قبل از پوشش پودری چیست؟

پاسخ: بهترین روش به هندسه قطعه بستگی دارد. انفجار ساینده برای قطعات پیچیده سه بعدی عالی است، در حالی که دستگاه های برس برس خودکار برای قطعات مسطح با حجم بالا بسیار کارآمد هستند. تمیز کردن لیزر به سرعت به عنوان دقیق ترین و مقیاس پذیرترین روش برای حذف هدفمند اکسید بدون تغییر ابعاد ظاهر می شود.

س: آیا دستگاه برش لیزری فولاد CNC همیشه یک لایه اکسید باقی می گذارد؟

پاسخ: خیر. تشکیل اکسید فقط هنگام برش با اکسیژن به عنوان گاز کمکی یا هنگام استفاده از هوای فشرده حاوی اکسیژن رخ می دهد. استفاده از نیتروژن یا آرگون پرفشار به عنوان گاز کمکی، محیطی بی اثر را ایجاد می کند که به طور کامل از اکسید شدن روی صفحه بریده شده جلوگیری می کند.

س: چقدر شعاع لبه برای پوشش پودری مورد نیاز است؟

A: استانداردهای صنعت به طور کلی حداقل شعاع لبه 0.5 میلی متر تا 1.0 میلی متر را توصیه می کنند. این پروفیل گرد از عقب نشینی پودر ذوب در طول فرآیند پخت حرارتی جلوگیری می کند و از ضخامت کافی فیلم و محافظت لبه قوی در برابر خوردگی اطمینان می دهد.

س: آیا ترشی شیمیایی بهتر از آسیاب مکانیکی برای قطعات برش لیزری است؟

A: ترشی شیمیایی باعث حذف مقیاس یکنواخت می شود و آن را برای قطعات تشکیل شده یا پیچیده که در آن آسیاب ها نمی توانند به آن دسترسی پیدا کنند، برتر است. با این حال، هزینه های زیست محیطی و ایمنی قابل توجهی را شامل می شود. سنگ زنی مکانیکی اغلب برای قطعات ساده تر ترجیح داده می شود زیرا همزمان لبه های تیز را گرد می کند و رسوب را از بین می برد.

س: اگر لبه های برش لیزری را به صورت مکانیکی آسیاب کنم، هنوز هم نیاز به شستشوی قطعات دارم؟

ج: بله. پیش تیمار شیمیایی استاندارد و چربی زدایی اجباری است. شستشو گرد و غبار ریز آسیاب، مایعات برش باقیمانده و آلاینده‌های فروشگاه را از بین می‌برد و اطمینان حاصل می‌کند که فولاد لخت قبل از استفاده از پودر کاملاً تمیز است.